Na rysunku przedstawiono zdzierak do tynków – ręczne narzędzie murarsko-tynkarskie używane podczas robót wykończeniowych do mechanicznego wyrównywania i zdzierania powierzchni tynków, gładzi oraz nadmiaru zaprawy.
O rozpoznaniu decydują cechy konstrukcyjne typowe dla zdzieraka:
- płaszczyznowa stopa robocza w formie metalowej kratownicy,
- równoległe listwy/płaskowniki tworzące krawędzie skrawające lub ścierne,
- przelotowe otwory w stopie (układ kratownicowy),
- uchwyt zamocowany na górze, umożliwiający docisk i prowadzenie narzędzia po tynku.
Takie narzędzie pracuje ruchem po powierzchni (prostopadle lub skośnie do nierówności), "zbierając" nadmiar materiału i wyrównując strukturę przed ostatecznym wykończeniem.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do przedstawionej budowy i funkcji:
- Poziomnica jest narzędziem pomiarowym – musi mieć libelle (pęcherzyki) do wyznaczania poziomu i pionu, a nie kratownicową stopę skrawającą.
- Przecinak to narzędzie do uderzania młotkiem (kucie/cięcie), zwykle w formie pręta z pojedynczą krawędzią roboczą; nie ma szerokiej, płaskiej podstawy z wieloma ostrzami.
- Kirka (kilof) służy do robót ziemnych i ma długie stylisko oraz ciężką głowicę do pracy udarowej; na rysunku widoczne jest narzędzie ręczne do prowadzenia po powierzchni, bez elementów uderzanych.
Na egzaminie warto zapamiętać: zdzierak = kratownica + uchwyt + obróbka tynku, poziomnica = libelle, przecinak/kirka = narzędzia udarowe.
