W logistyce i spedycji stosuje się różne metody automatycznej identyfikacji (AIDC). Jedną z nich jest tag RFID (znacznik), czyli fizyczny nośnik z układem/anteną, który przechowuje identyfikator i może być odczytany drogą radiową przez czytnik RFID. Kluczową cechą RFID jest to, że odczyt nie musi opierać się na "widzeniu" nadruku — nie jest to więc kod graficzny, lecz nośnik elektroniczny.
Odpowiedź "etykietę" jest zbyt ogólna: etykieta to zwykle materiał (papier/folia) z nadrukiem, wykorzystywany do opisu towaru lub opakowania. Tag RFID może być częścią etykiety (np. etykieta z wbudowanym inlay RFID), ale pojęciowo nie jest to samo co etykieta jako wydrukowana nalepka.
Odpowiedź "kod numeryczny" sugeruje zapis danych w postaci cyfr widocznych dla człowieka. To nie jest technologia automatycznej identyfikacji sama w sobie, tylko sposób prezentacji informacji (np. numer przesyłki na dokumencie).
Odpowiedź "kod dwuwymiarowy" dotyczy symboli optycznych (np. typu 2D), które odczytuje się skanerem lub kamerą. To inna technologia niż RFID: w 2D dane są zakodowane graficznie i wymagają poprawnego ujęcia obrazu, natomiast RFID działa radiowo.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: kody 1D/2D są "do zobaczenia i zeskanowania", a RFID jest "do wykrycia radiowo". W praktyce spedycyjno-magazynowej wybór technologii wpływa na szybkość operacji, możliwość zbiorczego odczytu oraz odporność procesu na zabrudzenia i zasłonięcie oznaczeń.
