Instalacja kanalizacyjna grawitacyjna odprowadza ścieki dzięki sile ciężkości. Oznacza to, że przepływ w przewodach jest uzyskiwany przez odpowiednie spadki oraz różnice wysokości pomiędzy przyborami a miejscem włączenia do dalszej części instalacji. W takim rozwiązaniu nie zakłada się urządzeń, które sztucznie wytwarzają podciśnienie lub nadciśnienie w przewodzie tylko po to, aby "przepchnąć" ścieki.
Dlatego odpowiedź "grawitacyjną" jest poprawna wtedy, gdy rozpoznanie schematu wskazuje na typowy układ odpływowy: przewody prowadzone ze spadkiem do pionu/poziomu odpływowego, bez zaznaczonych urządzeń wymuszających transport. To jest podstawowe kryterium odróżniające kanalizację grawitacyjną od rozwiązań specjalnych.
Odpowiedź "podciśnieniową" jest nieprawidłowa, ponieważ taki system wymaga elementów charakterystycznych dla wytwarzania i utrzymania podciśnienia (w praktyce są to urządzenia/układy, które nie występują w klasycznym odpływie grawitacyjnym). Jeśli na rysunku nie widać oznaczeń sugerujących wymuszanie przepływu poprzez podciśnienie, nie ma podstaw do takiej kwalifikacji.
Odpowiedzi "ciśnieniową pośredniego działania" oraz "ciśnieniową bezpośredniego działania" również nie pasują do typowego schematu grawitacyjnego, bo instalacje ciśnieniowe z definicji opierają transport ścieków na wytworzeniu nadciśnienia (np. przez urządzenia tłoczące). Jeżeli na schemacie brak urządzeń wskazujących na tłoczenie, to sam przebieg przewodów jest niewystarczający, aby uznać instalację za ciśnieniową.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku przedstawiono…" zawsze szukaj elementu rozstrzygającego: czy przepływ jest możliwy dzięki spadkom (grawitacja), czy wymaga mechanicznego wymuszenia (ciśnienie/podciśnienie). To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi "na wyczucie".
