W kompozycji fotograficznej kontrast to celowe zestawienie elementów różniących się określoną cechą, aby wzmocnić czytelność przekazu lub nadać obrazowi dynamikę. Jednym z podstawowych typów jest kontrast kształtu, czyli przeciwstawianie sobie form (np. okrągłe–kanciaste, wydłużone–zbite, gładkie–poszarpane) tak, aby różnica wynikała z geometrii i obrysu obiektów.
Odpowiedź "kształtu" pasuje do sytuacji, gdy na rysunku widoczne są obiekty leżące obok siebie, ale ich kluczową cechą odróżniającą jest właśnie forma (a nie tylko wielkość czy miejsce w kadrze). W praktyce fotograf wykorzystuje taki kontrast często w martwej naturze i fotografii produktowej: zestawiając np. okrągłą butelkę z prostokątnym pudełkiem, uzyskuje wyraźne zróżnicowanie i rytm.
- Odpowiedź "ciężkości" odnosi się do ciężaru wizualnego (wrażenia "ważkości" elementu), zależnego m.in. od jasności, wielkości, koloru i położenia w kadrze. To inny aspekt kompozycji niż sam kształt.
- Odpowiedź "położenia" dotyczy kontrastowania umiejscowienia (np. góra–dół, lewa–prawa, centrum–brzeg). Sam fakt, że obiekty leżą obok siebie, nie przesądza o tym typie kontrastu.
- Odpowiedź "rozmiarowym" opisuje kontrast wielkości (duże–małe). Jest to częsty środek, ale w tym pytaniu nazwą kontrastu ma być cecha formy, nie skala. Dodatkowo forma gramatyczna tej propozycji jest mniej spójna z pozostałymi.
Wskazówka egzaminacyjna: identyfikując rodzaj kontrastu, najpierw nazwij cechę, która "najmocniej różni" elementy na rysunku/zdjęciu (kształt, rozmiar, położenie, ton, kolor, faktura). Dopiero potem dobierz termin z listy odpowiedzi.
