W zadaniu trzeba rozpoznać typ lepkościomierza z rysunku, czyli skojarzyć wygląd przyrządu z jego zasadą działania.
Odpowiedź "Hopplera" jest właściwa dla lepkościomierza opartego na metodzie opadania (lub przemieszczania) kulki w badanej cieczy. W tej metodzie lepkość wnioskuje się z czasu ruchu kulki w medium o znanych warunkach pomiaru (m.in. kontrolowanej temperaturze). Taki przyrząd ma cechy konstrukcyjne inne niż lepkościomierze wypływowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście identyfikacji z rysunku:
- "Englera" – lepkościomierz Englera jest kojarzony z metodą wypływu cieczy przez znormalizowaną dyszę/otwór i porównaniem czasu wypływu. Na rysunkach tego typu aparatury spodziewa się naczynia z odpływem i układu do odmierzania wypływającej objętości, a nie elementów typowych dla metody kulkowej.
- "Arrheniusa" – nazwisko Arrheniusa jest powszechnie łączone z zależnością temperaturową szybkości procesów (np. kinetyką), a nie z klasycznym, rozpoznawalnym typem lepkościomierza używanym w praktyce zakładowej do identyfikacji po wyglądzie.
- "Poiseuille'a" – odnosi się do przepływu laminarnego w kapilarze (prawo Poiseuille’a) i w konsekwencji do lepkościomierzy kapilarnych. Na rysunku lepkościomierza kapilarnego oczekuje się cienkiej kapilary i układu znaków/zbiorniczków do pomiaru czasu przepływu menisku, a nie cech typowych dla lepkościomierza kulkowego.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "Na rysunku przedstawiono…" kluczowe jest wypisanie 2–3 cech widocznych na ilustracji (np. kulka, kapilara, odpływ/dysza, naczynie pomiarowe) i dopiero wtedy dopasowanie nazwy metody. To ogranicza zgadywanie na podstawie samego brzmienia nazw.
