Rozpoznanie sprzętu na rysunku polega na wskazaniu cechy konstrukcyjnej, która odróżnia drabiny od rusztowań oraz poszczególne typy drabin.
Drabina rozstawna (często nazywana też "A‑kształtną") jest samonośna. Oznacza to, że po rozstawieniu stoi stabilnie bez konieczności oparcia o ścianę lub słup. Kluczowe elementy, które zwykle widać na rysunku, to dwie "nogi" (dwa biegi) połączone u góry oraz rozstawienie tworzące kształt litery A. W praktyce na budowie taki typ drabiny stosuje się do krótkich prac na niewielkiej wysokości, gdy nie ma wygodnego punktu oparcia lub gdy potrzebna jest szybka zmiana miejsca pracy.
Odpowiedź "drabina przystawna" jest nieprawidłowa, gdyż drabina przystawna nie jest samonośna: ma jeden bieg i pracuje dopiero po oparciu o element stały. Na rysunku drabiny przystawnej zwykle nie ma charakterystycznego "rozwarcia" dwóch części.
Odpowiedzi "rusztowanie stojakowe" oraz "rusztowanie drabinowe" dotyczą sprzętu do organizacji stanowiska pracy na wysokości, który tworzy konstrukcję z elementów nośnych (ram/stojaków) i często przewiduje miejsce na pomost roboczy. Nawet jeśli w rusztowaniach występują elementy przypominające szczeble, ich funkcja i układ są inne niż w typowej drabinie samonośnej. W zadaniach egzaminacyjnych warto szukać: czy obiekt jest "do wejścia" (drabina), czy "do stania i pracy" (rusztowanie z pomostem).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy konstrukcja stoi sama. Jeśli tak, zawęź wybór do drabiny rozstawnej; jeśli wymaga oparcia — do drabiny przystawnej; jeśli ma układ ram i miejsca na podesty — rozważ rusztowanie.
