W klasyfikacji opakowań w handlu często rozróżnia się poziom opakowania (do czego służy w łańcuchu dostaw i sprzedaży) oraz funkcje opakowania (jaką rolę spełnia). Na ilustracjach egzaminacyjnych zwykle ocenia się poziom: jednostkowe, zbiorcze albo transportowe.
Opakowanie jednostkowe to takie, które ma bezpośredni kontakt z produktem i jest przeznaczone do sprzedaży jako pojedyncza jednostka handlowa. To ono najczęściej zawiera etykietę z informacjami dla konsumenta (np. nazwa, masa/objętość, skład, data, producent) i bywa projektowane także pod ekspozycję na półce.
Opakowanie zbiorcze (często nazywane też opakowaniem grupowym) łączy kilka opakowań jednostkowych w jedno większe, aby ułatwić kompletowanie, przenoszenie, magazynowanie lub sprzedaż wielosztukową. Typowym przykładem jest kartonik z kilkoma małymi opakowaniami, z których każde może być sprzedane osobno.
Opakowanie transportowe służy przede wszystkim do zabezpieczenia towaru w transporcie i magazynie oraz do ułatwienia manipulacji ładunkiem (np. zgrzewki w kartonie transportowym, skrzynki, większe pudła). Zwykle nie jest przeznaczone do bezpośredniej sprzedaży detalicznej jako "ta jedna sztuka dla klienta".
Odpowiedź "ochronne" jest myląca, bo opisuje funkcję (ochrona przed uszkodzeniem, zabrudzeniem, wpływem światła itp.), a nie poziom opakowania. Każde opakowanie (jednostkowe, zbiorcze i transportowe) może pełnić funkcję ochronną, więc nie jest to jednoznaczna kategoria w tym typie pytania.
W zadaniach z ilustracją warto zadać sobie pytanie: czy klient kupuje dokładnie to opakowanie jako pojedynczy produkt? Jeśli tak, najczęściej chodzi o opakowanie jednostkowe.
