W kuciu rozróżnia się przede wszystkim kucie swobodne oraz kucie matrycowe. Kluczem jest to, czy metal jest kształtowany między narzędziami o otwartej geometrii (kowadła), czy w wnękach matrycy narzucających kształt.
Odpowiedź "swobodnego, w kowadłach kształtowych" jest poprawna, gdy rysunek pokazuje kucie bez typowej wnęki matrycowej, a jednocześnie powierzchnie robocze narzędzi są wyprofilowane (np. rowki, promienie, kształty prowadzące odkształcenie). Takie kowadła umożliwiają formowanie określonych zarysów w sposób nadal zaliczany do kucia swobodnego.
Odpowiedź "swobodnego, w kowadłach płaskich" byłaby właściwa, gdyby narzędzia miały powierzchnie płaskie i proces polegał na spęczaniu, wydłużaniu lub przekuwaniu bez nadawania wyraźnego profilu przez kształt narzędzia.
Odpowiedzi z "matrycowego" dotyczą sytuacji, gdy odkształcenie zachodzi w matrycy. W matrycy otwartej zwykle występuje możliwość wypływu materiału na zewnątrz (często powstaje wypływka), a wnęki nie zamykają całkowicie materiału. W matrycy zamkniętej objętość jest ściślej ograniczona, a kształt jest silnie narzucony przez zamkniętą wnękę. Jeśli na rysunku nie widać charakterystycznych połówek matrycy i zamykania wnęki, wybór wariantu matrycowego jest błędem.
Na egzaminie warto patrzeć przede wszystkim na rodzaj narzędzia (kowadła vs matryce) i na to, czy kształt jest narzucany przez wnękę, czy przez swobodne odkształcanie między powierzchniami roboczymi.
