W połączeniach nitowych kluczowe są dwie cechy, które zwykle da się odczytać z rysunku: typ połączenia oraz liczba rzędów nitów.
Połączenie zakładkowe oznacza, że dwa elementy (np. dwie blachy) są połączone przez bezpośrednie zachodzenie (zakładkę). Na rysunku nie powinny pojawiać się osobne, dodatkowe blachy pełniące rolę nakładek – widoczne są przede wszystkim dwa elementy łączone, a nity przechodzą przez strefę zakładki.
Połączenie nakładkowe różni się tym, że oprócz elementów łączonych występuje jeszcze nakładka (jedna lub dwie), czyli dodatkowa blacha wzmacniająca połączenie. Jeśli na rysunku widać dodatkowe warstwy materiału typowe dla nakładek, wtedy byłby to wariant nakładkowy, a nie zakładkowy.
Druga cecha to układ nitów:
- Jednorzędowe – nity są w jednej linii (jeden rząd).
- Dwurzędowe – nity tworzą dwa równoległe rzędy (często przesunięte lub symetryczne), co zwiększa nośność i odporność złącza.
Dlatego odpowiedź "dwurzędowe zakładkowe" pasuje, gdy jednocześnie spełnione są warunki: zakładka bez nakładek oraz dwa rzędy nitów. Odpowiedzi z "jednorzędowe" odpadają, gdy na rysunku widoczny jest drugi rząd nitów. Odpowiedzi z "nakładkowe" są niepoprawne, gdy brak dodatkowych nakładek typowych dla tego typu złącza.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz rzędy nitów, a dopiero potem oceń, czy są nakładki (dodatkowe blachy), czy tylko zakładka dwóch elementów.