Na tabliczce zaciskowej silnika trójfazowego zwykle widzimy sześć wyprowadzeń uzwojeń: początki U1, V1, W1 oraz końce U2, V2, W2. Rodzaj połączenia rozpoznaje się po tym, które zaciski są zmostkowane zworami.
W pokazanym układzie zwory łączą pary: U1–W2, V1–U2, W1–V2. Oznacza to, że koniec jednego uzwojenia jest połączony z początkiem następnego. Powstaje zamknięty obwód trzech uzwojeń, czyli połączenie trójkąt (Δ). W takim połączeniu napięcie międzyfazowe jest równe napięciu na uzwojeniu, a prąd w przewodach zasilających jest większy od prądu fazowego (wynika to z geometrii wektorowej prądów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "gwiazdę" rozpoznaje się po złączeniu trzech końców uzwojeń w jeden punkt (neutralny) – typowo jedną zworą łączącą trzy zaciski w jednym rzędzie. Tu nie ma wspólnego punktu trzech końców, tylko trzy osobne pary połączeń.
- "podwójną gwiazdę" dotyczy szczególnych rozwiązań (np. uzwojeń z większą liczbą wyprowadzeń) i nie odpowiada standardowej tabliczce 6-zaciskowej z trzema mostkami tworzącymi pętlę.
- "zygzak" nie jest typowym, podstawowym mostkowaniem na prostej tabliczce zaciskowej silnika klatkowego; nie odpowiada też schematowi "koniec do początku" w trzech parach zamykających obwód.
W praktyce warto zapamiętać: trzy zwory łączące pary (koniec–początek) → trójkąt, a wspólny punkt trzech końców → gwiazda. To szybka metoda kontroli przed uruchomieniem napędu.
