Proces filtracji to mechaniczne rozdzielanie mieszaniny niejednorodnej (najczęściej zawiesiny) na fazę ciekłą i stałą za pomocą przegrody filtracyjnej (medium filtracyjne, tkanina, siatka, płyta filtracyjna). Pod wpływem różnicy ciśnień (grawitacja, nadciśnienie lub podciśnienie) ciecz przechodzi przez przegrodę jako filtrat, a cząstki stałe zatrzymują się i tworzą osad filtracyjny (tzw. placek filtracyjny).
W praktyce przeróbki mechanicznej kopalin filtracja jest jednym z podstawowych sposobów odwadniania produktów po procesach wzbogacania lub zagęszczania. Na schematach urządzeń filtracyjnych typowo rozpoznaje się: kierunek przepływu filtratu, powierzchnię/warstwę medium oraz narastający osad.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego schematu?
- Koagulacja jest zjawiskiem fizykochemicznym polegającym na łączeniu się drobnych cząstek (np. koloidów) w większe agregaty po dodaniu koagulantu lub zmianie warunków (ładunek, pH). Sama koagulacja nie jest jeszcze separacją na przegrodzie; może jedynie ułatwiać późniejsze klarowanie czy filtrację.
- Destylacja to rozdział oparty o parowanie i skraplanie, wykorzystywany przy mieszaninach cieczy lub roztworach, gdzie kluczowa jest różnica temperatur wrzenia. Na rysunkach destylacji pojawiają się elementy typu kolumna, skraplacz, odbieralnik destylatu, a nie przegroda filtracyjna i osad.
- Sedymentacja (opadanie) zachodzi grawitacyjnie w zbiorniku/osyadniku: cząstki stałe opadają na dno, a nad nimi tworzy się warstwa klarowna. Nie ma tu przejścia cieczy przez medium filtracyjne; rozdział wynika z różnicy gęstości i prędkości opadania.
Na egzaminie warto patrzeć na mechanizm: jeśli jest przegroda i "przepływ przez materiał" – to filtracja; jeśli jest spokojny zbiornik i rozwarstwianie – to sedymentacja; jeśli jest koagulant – koagulacja; jeśli jest para i skraplanie – destylacja.
