W typowym programie PLC dla pakowania liczba sztuk w kartonie jest realizowana przez licznik impulsów (np. z czujnika zliczającego paczki). Program zwiększa (lub zmniejsza) bieżącą wartość licznika przy każdym wykryciu paczki. Gdy licznik osiągnie wartość zadaną (preset/próg), spełnia się warunek logiczny "karton pełny" i sekwencja przechodzi do kolejnego kroku, czyli uruchamia transport do maszyny zamykającej.
Dlatego, aby zamiast 6 paczek pakować 4, należy zmienić wartość progową zadziałania licznika (wartość, przy której licznik uznaje, że osiągnięto wymaganą ilość). To dokładnie determinuje, po ilu paczkach nastąpi przejście do transportu.
- "Wartość progową włączenia licznika." – jest właściwa, jeżeli w tym programie próg jest użyty jako warunek uruchamiający zdarzenie (np. "osiągnięto N sztuk" → start transportu). Zmiana tej nastawy z 6 na 4 spowoduje wcześniejsze wyzwolenie transportu.
- "Kierunek zliczania." – zmiana kierunku (w górę/w dół) nie ustala, ile paczek ma trafić do kartonu; zmienia jedynie sposób dochodzenia do progu. Bez zmiany progu nadal trzeba byłoby osiągnąć odpowiedni stan logiczny, więc liczba sztuk nie zostanie ustawiona poprawnie.
- "Wartość progową wyłączenia licznika." – w wielu rozwiązaniach licznik nie jest "wyłączany progiem", tylko resetowany lub zatrzymywany inną logiką (np. reset po podaniu kartonu dalej). Nawet jeśli istnieje parametr "wyłączenia", to o przejściu do transportu zwykle decyduje osiągnięcie wartości zadanej, a nie warunek wyłączenia liczenia.
- "Czas transportu do maszyny zamykającej opakowanie." – czas transportu wpływa na to, jak długo trwa ruch kartonu, ale nie zmienia warunku "ile paczek ma być w kartonie". Zmiana czasu mogłaby poprawić synchronizację, lecz nie zmieni docelowej liczby paczek.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli zadanie mówi "po osiągnięciu X sztuk następuje przejście procesu", to niemal zawsze szukasz parametru typu preset/prog/warunek osiągnięcia wartości licznika, a nie parametrów ruchu (czas, prędkość) ani "kierunku" samego liczenia.
