Poprawna jest odpowiedź "stożkową.", ponieważ przekładnia stożkowa (zębata stożkowa) jest charakterystyczna dla układów, w których trzeba zmienić kierunek przenoszenia momentu obrotowego, zwykle między wałami o osiach przecinających się. Na rysunkach technicznych rozpoznaje się ją po tym, że koła zębate odpowiadają stożkom podziałowym, a zazębienie występuje w układzie kątowym.
Odpowiedź "walcową." jest niepoprawna, bo przekładnie walcowe pracują typowo przy wałach o osiach równoległych. Nawet jeśli koła mają uzębienie skośne, nadal nie jest to przekładnia kątowa stożkowa, tylko walcowa.
Odpowiedź "hipoidalną." bywa mylona z przekładnią stożkową, bo również stosuje się ją w przekładniach kątowych. Różnica polega na geometrii: w przekładni hipoidalnej osie kół są mijające się (nie przecinają się), co na typowym rysunku widać jako przesunięcie osi. Jeśli osie nie są przesunięte i przecinają się, nie jest to hipoid.
Odpowiedź "ślimakową." jest błędna, ponieważ przekładnia ślimakowa zawiera element o kształcie śruby (ślimak) współpracujący z kołem ślimakowym. Jej rozpoznanie na rysunku jest zwykle jednoznaczne dzięki innemu kształtowi współpracujących elementów niż w klasycznych kołach zębatych.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz typ przekładni, ustal relację osi wałów (równoległe, przecinające się, mijające) i dopiero potem dopasuj nazwę przekładni.
