W belce żelbetowej strzemiona (zbrojenie poprzeczne) są zwykle rozmieszczane z różnym zagęszczeniem w różnych strefach: najczęściej gęściej przy podporach (większe siły tnące) i rzadziej w strefie środkowej przęsła. Dlatego w zadaniu kluczowe jest, aby nie brać "pierwszej lepszej" wartości z rysunku, tylko odczytać rozstaw przypisany dokładnie do strefy środkowej.
Odpowiedź "200 mm" jest poprawna, ponieważ odpowiada zapisowi wymiarowania/oznaczenia rozstawu strzemion dla części środkowej belki (przęsłowej). Taki zapis na rysunkach zbrojeniowych oznacza odległość osiową między kolejnymi strzemionami wzdłuż belki.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "150 mm" – to typowa wartość spotykana w strefach bardziej obciążonych (np. przy podporach) albo w innych elementach; wybór tej opcji często wynika z uogólnienia lub odczytu z niewłaściwego fragmentu rysunku.
- "120 mm" – to również realny, ale zwykle bardziej zagęszczony rozstaw. Błąd polega na pomyleniu strefy środkowej z obszarem, gdzie wymagane jest większe zbrojenie poprzeczne.
- "600 mm" – to rozstaw na ogół zbyt duży jak na strzemiona belki; wybór bywa skutkiem pomylenia rozstawu strzemion z innym wymiarem (np. długością odcinka, podziałem stref lub odległością montażową).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zidentyfikuj na rysunku, gdzie kończy się strefa przypodporowa i zaczyna strefa środkowa, a dopiero potem przypisz do niej właściwy opis rozstawu. Jeśli na rysunku występuje kilka wartości, sprawdź, do którego odcinka są "podpięte" liniami odniesienia.