W tym typie zadania korzysta się z zależności: objętość = pole przekroju × wysokość. Dla ściany o stałej grubości pole "przekroju" w rzucie można rozumieć jako długość ściany w rzucie × grubość ściany.
Dlatego poprawna metoda polega na:
- odczytaniu z rzutu wszystkich ścian, które mają być ujęte w obmiarze (zwykle ściany zewnętrzne i wskazane ściany wewnętrzne),
- podzieleniu ścian na grupy o tej samej grubości (jeśli na rysunku występuje więcej niż jedna),
- zsumowaniu długości odcinków w każdej grupie,
- policzeniu objętości dla każdej grupy: suma długości × grubość × 3,00 m,
- zsumowaniu objętości grup.
Kluczowy warunek zadania brzmi: "bez odliczania otworów okiennych i drzwiowych". Oznacza to, że nawet jeśli na rzucie widać drzwi/okna, nie wykonuje się potrąceń (nie odejmuje się objętości odpowiadającej wnękom otworów). To częsta pułapka egzaminacyjna, bo w innych zadaniach obmiarowych otwory bywają odliczane.
Odpowiedź 38,85 m³ jest spójna z poprawnym zsumowaniem długości ścian i pomnożeniem przez odpowiednie grubości oraz wysokość 3,00 m. Wyniki typu 38,10 m³, 39,60 m³ lub 40,35 m³ zwykle pojawiają się, gdy popełni się jeden z typowych błędów: pominie się fragment ściany, przyjmie niewłaściwą grubość dla części odcinków, albo zastosuje inną wysokość kondygnacji niż podana w treści.
Wskazówka egzaminacyjna: pracuj systematycznie — obrys zewnętrzny policz osobno, następnie ściany wewnętrzne, a na końcu sprawdź jednostki (cm → m) i czy nie odjąłeś otworów wbrew poleceniu.
