W generatorach funkcyjnych schemat blokowy zwykle pokazuje, jak z jednego przebiegu bazowego (np. prostokątnego lub sinusoidalnego) uzyskuje się inne kształty sygnału. Jednym z najczęściej spotykanych etapów jest całkowanie: jeśli na wejściu pojawia się przebieg o stałej wartości przez pewien czas, to na wyjściu integratora napięcie zmienia się liniowo w czasie. Dzięki temu całkowanie przebiegu prostokątnego prowadzi do powstania przebiegu o narastaniu/opadaniu liniowym, typowego dla przebiegu trójkątnego lub piłokształtnego. Z tego powodu w miejscu oznaczonym jako blok formowania przebiegu często wpisuje się właśnie "Układ całkujący".
Odpowiedź "Układ sumujący" jest niepoprawna, ponieważ układ sumujący realizuje dodawanie (ważenie) kilku sygnałów, np. w torach mieszania lub generacji sygnałów złożonych. Samo sumowanie nie jest typowym mechanizmem zamiany prostokąta na trójkąt, więc nie pasuje do bloku, którego rolą jest wytworzenie przebiegu o innym kształcie na podstawie sygnału sterującego.
Odpowiedź "Układ różniczkujący" także nie pasuje do typowego toru generatora funkcyjnego w tym miejscu: różniczkowanie podkreśla szybkie zmiany sygnału (zbocza) i może prowadzić do impulsów w odpowiedzi na skok. Jest to funkcja "odwrotna" do integracji w sensie operacji matematycznej i zwykle nie służy do uzyskiwania liniowego narastania sygnału.
Odpowiedź "Układ logarytmujący" jest najmniej adekwatna: układy logarytmujące stosuje się do kompresji zakresu dynamicznego lub przetwarzania wielkości w skali logarytmicznej, a nie jako standardowy blok w generatorze przebiegów podstawowych. W generatorze funkcyjnym logarytmowanie nie jest typowym etapem niezbędnym do uzyskania sinus/prostokąt/trójkąt.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie blokowym widzisz przejście od sygnału o stałych poziomach do sygnału o narastaniu liniowym, najczęściej chodzi o integrator (układ całkujący). Jeśli pojawiają się impulsy na zboczach – częściej jest to różniczkowanie.
