Generator Hartleya to klasyczny generator sinusoidalny z obwodem rezonansowym LC. Kluczową cechą tej topologii jest sposób realizacji sprzężenia zwrotnego: nie stosuje się tu dzielnika rezystancyjnego ani pojemnościowego, lecz indukcyjnościowy dzielnik napięcia. W praktyce jest to zwykle cewka z odczepem (autotransformator) albo dwie cewki połączone szeregowo i sprzężone magnetycznie. Napięcie potrzebne do dodatniego sprzężenia zwrotnego pobiera się z odpowiedniego punktu (odczepu), a jego wartość zależy od stosunku indukcyjności fragmentów uzwojenia.
Dlaczego odpowiedź "indukcyjnościowy dzielnik napięcia" jest właściwa? Ponieważ w generatorze Hartleya to właśnie podział indukcyjności (L1 i L2 lub odczep na jednej cewce) ustala poziom sprzężenia, czyli jak duża część sygnału z obwodu rezonansowego zostanie zawrócona na wejście elementu aktywnego. To jest cecha odróżniająca Hartleya od innych generatorów LC o podobnym przeznaczeniu.
- "rezystancyjny dzielnik napięcia" jest błędny, bo dzielnik rezystorowy służy typowo do polaryzacji lub tłumienia sygnału, a nie do selektywnego (częstotliwościowo) sprzężenia w generatorze LC. Rezystory nie tworzą obwodu rezonansowego i wprowadzają straty.
- "pojemnościowy dzielnik napięcia" opisuje inną znaną topologię generatora LC: Colpittsa (tam sprzężenie zwrotne uzyskuje się z dzielnika kondensatorów). To częsty błąd, bo oba generatory mogą wyglądać podobnie, ale decyduje element realizujący dzielnik sprzężenia.
- "termistorowy dzielnik napięcia" jest błędny, ponieważ termistor jest elementem o rezystancji zależnej od temperatury, używanym m.in. do kompensacji lub stabilizacji, a nie jako standardowy element dzielnika sprzężenia zwrotnego w generatorze Hartleya.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozpoznać typ generatora, najpierw znajdź obwód rezonansowy LC, a potem sprawdź, czy "dzielnik" jest zrobiony z kondensatorów (często Colpitts), czy z cewki z odczepem / dwóch cewek (Hartley). To zwykle pozwala jednoznacznie wybrać poprawną odpowiedź.
