Miejscowe połączenia wyrównawcze w łazience mają ograniczyć niebezpieczne różnice potencjałów między jednocześnie dotykalnymi elementami. Zasadą jest łączenie z miejscową szyną wyrównawczą (MSW) przewodu ochronnego PE oraz:
- dostępnych części przewodzących urządzeń elektrycznych klasy ochronności I (np. obudów urządzeń, styku ochronnego gniazda),
- każdej części przewodzącej obcej, czyli elementu przewodzącego, który nie jest częścią instalacji elektrycznej, ale może wprowadzić do łazienki obcy potencjał (zwykle ziemi).
Na schematach łazienek do MSW typowo dołącza się metalowe rurociągi: wody zimnej i ciepłej, centralnego ogrzewania oraz gazu (o ile są metalowe i stanowią obcą część przewodzącą). Takie elementy mogą przewodzić potencjał "z zewnątrz" i w razie uszkodzenia izolacji lub zwarcia powodować niebezpieczne napięcia dotykowe.
W przedstawionym zestawie odpowiedzi para 6 i 8 odpowiada elementom wykonanym z materiałów izolacyjnych (tworzywo/PVC). Ponieważ nie są przewodzące, nie spełniają definicji obcej części przewodzącej i nie ma technicznego ani ochronnego uzasadnienia, aby je przyłączać do MSW.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 3 i 4 – elementy te odpowiadają odcinkom instalacji wodnej (metalowym). Rury metalowe są klasycznym przykładem obcych części przewodzących i powinny być objęte połączeniami wyrównawczymi.
- 5 i 9 – rura gazowa (jeżeli metalowa) jest obcą częścią przewodzącą, a styk ochronny gniazda jest elementem związanym z PE; oba typowo włącza się do systemu wyrównawczego, więc nie można uznać, że "nie wymagają" przyłączenia.
- 1 i 2 – instalacja CO (metalowe rury) również może wprowadzać obcy potencjał i wymaga wyrównania potencjałów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź w legendzie schematu materiał elementu. Jeśli to PVC/tworzywo – zwykle nie jest to część przewodząca obca. Jeśli metal i jest "wprowadzony" do pomieszczenia (rury, grzejnik) – zazwyczaj powinien być połączony wyrównawczo.
