Prędkościomierz barometryczny wykorzystuje zasadę manometru różnicowego: porównuje ciśnienie całkowite (z rurki Pitota) z ciśnieniem statycznym (z instalacji statycznej). Taka różnica ciśnień odpowiada ciśnieniu dynamicznemu, a klasyczny wskaźnik na tej podstawie pokazuje prędkość przyrządową.
Odpowiedź "TAS" jest poprawna, ponieważ na schemacie widać elementy typowe dla wskaźnika z automatyczną kompensacją: oprócz puszki membranowej (różnicowej) występuje druga puszka aneroidowa (próżniowa) umieszczona w obudowie i reagująca na zmiany ciśnienia statycznego, czyli pośrednio na wysokość. Przez układ dźwigni modyfikuje ona ruch wskazówki, wprowadzając poprawkę wynikającą ze zmiany gęstości powietrza wraz z wysokością. Dzięki temu przyrząd dąży do wskazywania prędkości rzeczywistej (TAS), a nie wyłącznie prędkości wynikającej z samej różnicy Pitot–statyczne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do pokazanego schematu?
- "IAS" (prędkość przyrządowa) jest typowa dla prostego prędkościomierza z jedną puszką różnicową. Brakowałoby wtedy dodatkowego elementu aneroidowego realizującego kompensację wysokościową.
- "CAS" to prędkość skorygowana o błędy przyrządu i instalacji (m.in. położenie portów), zwykle uzyskiwana poprzez poprawki/kalibrację, a nie przez samą obecność dodatkowej puszki aneroidowej w mechanizmie wskazówkowym.
- "EAS" (równoważna) dotyczy korekcji związanych głównie ze ściśliwością i aerodynamiką, a nie jest bezpośrednio identyfikowana prostym "dodatkowym" członem aneroidowym w klasycznym schemacie prędkościomierza.
W praktyce różnice między IAS i TAS rosną z wysokością, bo gęstość powietrza maleje. Wskaźnik TAS z członem aneroidowym ogranicza potrzebę ręcznych poprawek, co jest istotne w planowaniu lotu i obliczeniach nawigacyjnych. Na egzaminie najczęstsza pułapka to zignorowanie drugiej puszki i automatyczne wybranie IAS.
