Profilowanie w robotach ziemnych oznacza nadawanie projektowanego kształtu powierzchniom takim jak skarpy oraz kontrolę, czy wykonanie odpowiada założeniom (np. w przekrojach poprzecznych). W praktyce geodezyjnej technik geodeta spotyka się z tym podczas tyczenia i inwentaryzacji robót ziemnych: nasypów, wykopów, rowów, skarp i koron.
Odpowiedź "skarp nasypu." jest właściwa, gdy na schemacie przedstawiono obiekt utworzony przez nasypanie gruntu, czyli bryłę robót położoną powyżej terenu istniejącego. W takim ujęciu skarpy są powierzchniami bocznymi nasypu, prowadzącymi od korony (górnej krawędzi nasypu) do miejsca zetknięcia z terenem.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne sytuacje, które łatwo pomylić, jeśli nie analizuje się relacji robót do terenu:
- "skarp wykopu." dotyczy kształtowania ścian bocznych wybrania gruntu. W przekroju wykop jest "poniżej" terenu istniejącego, a skarpy schodzą w dół do dna wykopu.
- "wykopu w terenie płaskim." przenosi akcent z rozpoznania skarp na rozpoznanie całego wykopu oraz dodatkowo zawęża warunki do terenu płaskiego. Schemat profilowania skarp nie musi jednoznacznie informować o płaskości terenu – kluczowe jest, czy pokazano skarpę nasypu czy wykopu.
- "nasypu w terenie nachylonym." wprowadza szczególny przypadek (teren nachylony). Jeśli schemat nie przedstawia wyraźnie spadku terenu istniejącego, dopisanie tego warunku jest nieuprawnione i prowadzi do nadinterpretacji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy robota jest dodatnia (nasyp) czy ujemna (wykop) względem terenu, a dopiero potem rozstrzygaj, czy pytanie dotyczy skarp, korony, dna czy całego obiektu.
