W silnikach prądu stałego typ układu zasilania (rodzaj wzbudzenia) rozpoznaje się po tym, jak uzwojenie wzbudzenia jest połączone względem obwodu twornika (wirnika z komutatorem).
Odpowiedź "bocznikowego" jest właściwa wtedy, gdy na schemacie uzwojenie wzbudzenia jest włączone równolegle do twornika: oba obwody są podłączone do tych samych zacisków zasilania, lecz tworzą dwie gałęzie prądowe. Taki układ zwykle daje dość stabilną prędkość obrotową przy zmianach obciążenia, bo prąd wzbudzenia nie zależy bezpośrednio od prądu twornika.
Odpowiedź "szeregowego" byłaby poprawna, gdyby uzwojenie wzbudzenia było włączone w szereg z twornikiem, czyli ten sam prąd płynąłby kolejno przez uzwojenie pola i twornik. W praktyce daje to bardzo duży moment rozruchowy, ale prędkość może silnie zależeć od obciążenia.
Odpowiedź "obcowzbudnego" dotyczy sytuacji, w której uzwojenie wzbudzenia ma oddzielne, niezależne zasilanie (osobne źródło lub osobny obwód). Na schemacie zwykle widać wtedy osobne zaciski lub osobną gałąź zasilania pola, niepodłączoną bezpośrednio do zacisków twornika.
Odpowiedź "szeregowo-bocznikowego" (compound) oznacza zastosowanie dwóch składowych wzbudzenia: jednej włączonej szeregowo i drugiej bocznikowo. Taki schemat pokazywałby jednocześnie uzwojenie w szeregu z twornikiem oraz uzwojenie równoległe do zasilania. Jeśli na rysunku nie ma takiej podwójnej konfiguracji, ta odpowiedź jest nieadekwatna.
Na egzaminie warto zawsze wykonać szybki "test gałęzi": sprawdź, czy uzwojenie wzbudzenia tworzy gałąź równoległą (bocznik), jest w torze prądowym twornika (szereg), czy ma osobne zasilanie (obcowzbudny).
