Topologia sieci opisuje sposób połączenia węzłów (np. central, rozdzielni, punktów abonenckich) za pomocą łączy. Na schematach egzaminacyjnych rozpoznaje się ją po tym, jak wiele niezależnych połączeń występuje między węzłami oraz czy istnieje pojedynczy "kręgosłup" albo pętla.
Odpowiedź "siatki" jest poprawna, gdy rysunek pokazuje wiele połączeń krzyżowych między węzłami (często więcej niż jedna możliwa trasa między punktami). Cechą praktyczną siatki jest redundancja: awaria jednego łącza nie musi odcinać komunikacji, bo ruch może zostać poprowadzony inną drogą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "gwiazdy" – w gwieździe dominuje jeden punkt centralny, do którego dochodzą pojedyncze odnogi; zwykle nie ma połączeń między węzłami peryferyjnymi. Jeśli na rysunku widać liczne połączenia między "peryferiami", to nie jest klasyczna gwiazda.
- "magistrali" – magistrala ma jedną wspólną linię (szynę), do której dołączone są węzły. Jeśli schemat przedstawia wiele połączeń punkt–punkt tworzących "kratę", to wykracza poza ideę jednej magistrali.
- "pierścienia" – pierścień tworzy zamkniętą pętlę, gdzie każdy węzeł ma typowo dwóch sąsiadów (połączenie "w kółko"). W siatce węzły mają zwykle więcej niż dwa połączenia i nie ma jednej, jedynej pętli opisującej całą sieć.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić siatkę od pozostałych topologii, policz na schemacie, czy węzły mają więcej niż dwa połączenia oraz czy istnieją łącza alternatywne między różnymi punktami – to najszybciej naprowadza na "siatkę".
