"Próba ciśnieniowa" to sposób sprawdzenia, czy instalacja (np. rurociąg, zbiornik, odcinek z armaturą) jest szczelna i/lub czy wytrzymuje zadane obciążenie ciśnieniem. W praktyce wykonuje się ją poprzez napełnienie układu odpowiednim medium (często cieczą) i podniesienie ciśnienia do wartości próbnej, a następnie kontrolę w czasie: czy nie pojawiają się przecieki oraz czy nie występuje spadek ciśnienia.
Rozpoznanie na ilustracji zwykle opiera się na elementach charakterystycznych dla takiej próby, np. obecności przyrządu do pomiaru ciśnienia (manometru), źródła podnoszenia ciśnienia (pompa, sprężarka) oraz odcięć/zaślepień umożliwiających wydzielenie badanego odcinka. Właśnie te elementy wskazują, że badana jest szczelność/wytrzymałość ciśnieniowa, a nie inne własności.
- Odpowiedź "próby temperaturowej" jest nieadekwatna, ponieważ próba temperaturowa koncentruje się na zmianach temperatury (np. nagrzewanie/chłodzenie, kompensacja wydłużeń, zachowanie materiałów), a nie na wytwarzaniu i kontroli ciśnienia w układzie.
- Odpowiedź "badania złącza spawanego" dotyczy kontroli jakości spoin (np. oceny nieciągłości, wad, geometrii złącza). Takie badania wykonuje się metodami badań nieniszczących lub oględzinami, a nie przez typowy układ do wytwarzania ciśnienia w całej instalacji.
- Odpowiedź "badania zawilgocenia izolacji" odnosi się do diagnostyki stanu izolacji (np. zawartości wilgoci), co wiąże się z innymi narzędziami i innym obiektem badania niż rurociąg/instalacja poddawana ciśnieniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie widzisz elementy służące do pompowania medium i pomiaru ciśnienia, najczęściej chodzi o próbę ciśnieniową (szczelnościową lub wytrzymałościową). Gdy dominują przyrządy do pomiaru temperatury, myśl o próbach temperaturowych; gdy pokazano samą spoinę i przyrządy kontrolne – o badaniu złącza.
