Sprzęgła służą do łączenia dwóch wałów w celu przeniesienia momentu obrotowego. W zadaniach egzaminacyjnych często sprawdza się umiejętność rozpoznania typu sprzęgła na rysunku po charakterystycznych elementach konstrukcyjnych.
"Sprzęgło łubkowe" jest typowym sprzęgłem stałym (nierozłącznym w czasie pracy) o budowie obejmującej: dwa półpierścienie/obejmy (łubki) oraz śruby/nakrętki, które zaciskają obejmy na końcach wałów. Cechą rozpoznawczą jest to, że elementy sprzęgła "obejmują" wały z zewnątrz, a przeniesienie momentu następuje przez docisk (i w praktyce przez tarcie oraz geometrię połączenia).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do takiego rysunku?
- "Sprzęgło tulejowe" kojarzy się z jednolitą tuleją/nasadką łączącą wały, zwykle bez dwóch oddzielnych łubków obejmujących z zewnątrz; na rysunku oczekiwalibyśmy dominującego elementu w postaci tulei.
- "Sprzęgło tarczowe" rozpoznaje się po tarczach (płytach) i często układzie śrub na okręgu lub pakiecie tarcz; to inna geometria niż obejma zaciskowa.
- "Sprzęgło kłowe" ma charakterystyczne kły/wypusty zazębiające się ze sobą; na rysunku powinny być widoczne elementy kształtowe przenoszące moment przez zazębienie, a nie przez zacisk obejm.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu sprzęgieł najpierw ustal, czy moment jest przenoszony przez zazębienie kształtowe (typowe dla kłowych), przez tarcze (tarczowe), przez tuleję (tulejowe) czy przez obejmy/łubki zaciskowe (łubkowe). Dopiero potem wybieraj nazwę.
