Tabliczka lokalizacyjna (orientacyjna) na sieci gazowej służy do jednoznacznego wskazania, jaki element uzbrojenia znajduje się pod ziemią i gdzie go szukać w terenie. Charakterystyczne cechy takich tablic to żółte tło, czarne obramowanie oraz napis "GAZ".
Kluczowym elementem tablicy jest oznaczenie literowe, które informuje, jakiego typu urządzenie lub punkt jest lokalizowany. W przedstawionym przypadku widoczna jest litera "W", która w oznakowaniu gazowniczym oznacza sączek węchowy. Dodatkowe dane (np. średnica "Ø 200" oraz liczby przy schemacie) pomagają doprecyzować parametry i położenie, ale to litera przesądza o rodzaju elementu.
Odpowiedź "odwadniacza" jest nieprawidłowa, ponieważ odwadniacz stanowi inny typ uzbrojenia i jest oznaczany odmiennie niż "W". Podobnie "upustu" nie można utożsamiać z literą "W", gdyż upust dotyczy innej funkcji eksploatacyjnej (odprowadzenie medium) i ma własne oznaczenia. Również "punktu pomiarowego" nie wskazuje litera "W" – punkty pomiarowe są identyfikowane innymi symbolami, aby nie mylić ich z elementami takimi jak sączki węchowe.
W praktyce na budowie i podczas eksploatacji poprawne rozpoznanie tablic orientacyjnych jest istotne dla bezpieczeństwa robót ziemnych: pozwala ekipie szybko ustalić, co znajduje się w gruncie i gdzie, zanim dojdzie do odkrywki lub prac w pobliżu gazociągu. Zasady znakowania i stosowania tablic orientacyjnych są opisywane w standardach technicznych IGG dotyczących oznakowania sieci gazowych.
