Chromatogram przedstawia sygnał detektora w funkcji czasu. Dla każdego składnika mieszaniny pojawia się charakterystyczny pik, a jednym z podstawowych parametrów opisujących położenie piku jest czas retencji tR. Jest to czas mierzony od momentu wprowadzenia próbki (wstrzyknięcia/nałożenia) do kolumny do chwili, gdy dany składnik osiąga maksimum sygnału (wierzchołek piku).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "czas retencji składnika oznaczanego"?
Oznaczenie tR jest standardowo kojarzone z czasem retencji analitu i służy m.in. do identyfikacji składników poprzez porównanie z wzorcami w tych samych warunkach rozdziału.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Względny czas retencji to wielkość odnoszona do innego piku (np. wzorca wewnętrznego) lub do czasu martwego, dlatego zwykle nie jest oznaczana samym tR, lecz jako wielkość "względna" (iloraz/odniesienie) wymagająca wskazania punktu odniesienia.
- Martwy czas retencji (czas martwy, hold-up time) dotyczy składnika nieretencjonowanego lub czasu przepływu fazy ruchomej przez kolumnę. To inny parametr niż czas retencji analitu; na schematach bywa oznaczany innym symbolem niż tR.
- Czas trwania analizy chromatograficznej odnosi się do całego przebiegu oznaczenia (od startu do końca akwizycji), a nie do pojedynczego piku. Na jednym chromatogramie może być wiele pików, ale czas analizy jest jeden i nie odpowiada pojedynczemu tR.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać strzałkę od początku osi czasu do wierzchołka konkretnego piku, to niemal zawsze chodzi o czas retencji tego składnika. Z kolei czas martwy odnosi się do pierwszego, "nieretencjonowanego" sygnału lub do wyznaczenia momentu pojawienia się fazy ruchomej.
