Układ turbodoładowania silnika służy do zwiększenia masy powietrza doprowadzanego do cylindrów. W praktyce osiąga się to przez sprężanie powietrza dolotowego sprężarką napędzaną turbiną, którą z kolei napędzają spaliny. Typowe cechy rozpoznawcze na schematach to:
- połączenie z układem wydechowym (spaliny kierowane na turbinę),
- połączenie z układem dolotowym (sprężone powietrze trafia do kolektora dolotowego),
- zespół turbina–sprężarka (najczęściej na wspólnym wale), czasem także elementy pośrednie jak chłodzenie powietrza doładowującego.
Odpowiedź "turbodoładowania silnika" jest właściwa, ponieważ jako jedyna dotyczy układu bezpośrednio wykorzystującego energię spalin do zwiększenia ciśnienia w dolocie, co przekłada się na wzrost mocy i sprawności w pewnych zakresach pracy.
Odpowiedź "hamulców pneumatycznych" jest nieprawidłowa: układ hamulcowy pneumatyczny rozpoznaje się po sprężarce powietrza, zbiornikach, zaworach i przewodach powietrznych prowadzących do siłowników hamulcowych, a nie po połączeniu dolot–wydech silnika.
Odpowiedź "klimatyzacji kabiny" jest nieprawidłowa: klimatyzacja ma obieg czynnika chłodniczego z elementami takimi jak sprężarka, skraplacz i parownik w rejonie kabiny. Schemat nie jest sprzężony funkcjonalnie z wydechem silnika w sposób typowy dla turbodoładowania.
Odpowiedź "chłodzenia silnika" jest nieprawidłowa: układ chłodzenia dotyczy obiegu cieczy chłodzącej (pompa, termostat, chłodnica cieczy, wentylator). Nawet jeśli na maszynie występują wymienniki ciepła, to sam cel i przebieg obiegu różni się od doładowania, które pracuje na przepływie powietrza/spalin.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu układu na rysunku najpierw ustal, jakie medium krąży w obiegu (powietrze/spaliny, powietrze sprężone do hamulców, czynnik klimatyzacji, ciecz chłodząca), a dopiero potem dopasuj nazwę układu.
