W gazownictwie układ (topologia) sieci opisuje sposób połączenia odcinków gazociągów i węzłów oraz to, czy odbiorcy mogą być zasilani więcej niż jedną drogą. Rozpoznanie układu wykonuje się na podstawie schematu: szuka się pętli (zamkniętych obwodów) oraz odgałęzień kończących się "ślepo".
Odpowiedź "mieszany." jest poprawna, gdy rysunek pokazuje jednocześnie elementy typowe dla co najmniej dwóch układów, najczęściej:
- część sieci w układzie pierścieniowym (pętle), które zwiększają niezawodność, bo w razie awarii odcinka da się zasilić dany rejon z innej strony,
- oraz część w układzie rozgałęzionym/promienistym (odnogi), gdzie zasilanie jest zasadniczo jednostronne.
W praktyce wiele sieci dystrybucyjnych ma charakter mieszany: w centrum lub na głównych ciągach stosuje się pętle, a do pojedynczych ulic/posesji prowadzi się odgałęzienia. To kompromis między kosztem budowy a niezawodnością i elastycznością eksploatacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "pierścieniowy." byłby właściwy tylko wtedy, gdyby zasadnicza struktura sieci tworzyła pierścienie (pętle) i nie dominowały odcinki zakończone bez alternatywnej drogi zasilania. Pojedyncza pętla w sieci nie zawsze przesądza o klasyfikacji całego układu.
- "rozgałęziony." opisuje sieć drzewiastą, w której od magistrali odchodzą kolejne odgałęzienia bez tworzenia pętli. Jeżeli na schemacie widać zamknięte obwody, nie jest to czysty układ rozgałęziony.
- "pajęczy." jest określeniem potocznym/niejednoznacznym: bywa używane do opisu gęstej sieci ulicznej, ale nie stanowi precyzyjnej, jednoznacznej klasyfikacji w porównaniu z "pierścieniowy/rozgałęziony/mieszany". Na egzaminie kluczowe są cechy topologii, a nie skojarzeniowa nazwa.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj pętle (pierścienie), potem sprawdź, czy są też liczne odnogi zakończone jednostronnie. Współwystępowanie tych cech najczęściej prowadzi do odpowiedzi "mieszany".
