W magazynie układ transportu wewnętrznego opisuje, jak zorganizowany jest przepływ ładunków pomiędzy punktami (np. przyjęcie, składowanie, kompletacja, pakowanie, wydanie) oraz jak wygląda zależność liczby źródeł i liczby miejsc docelowych.
Układ "rozdzielający" rozpoznaje się po tym, że strumień ładunków jest dzielony: z jednego miejsca (albo z niewielkiej liczby miejsc) kierowany jest do wielu odbiorów/stref. W praktyce odpowiada to sytuacjom, gdy z jednego punktu dystrybucji lub z jednego obszaru kompletacji towar trafia do wielu miejsc (np. na różne doki, do różnych zamówień, na różne trasy wysyłkowe). To właśnie relacja "mniej źródeł → więcej celów" jest istotą rozdzielania.
Odpowiedź "zbierający" opisuje układ odwrotny: wiele miejsc zasilania kieruje ładunki do jednego (lub niewielu) punktów, czyli następuje konsolidacja (relacja "wiele → jeden"). To częsty błąd, gdy patrzy się jedynie na liczbę elementów na rysunku bez analizy kierunku strzałek.
Odpowiedź "przewozowy" bywa potocznie kojarzona z samym faktem wykonywania przewozu. W klasyfikacji układów przepływu nie opisuje jednak jednoznacznie relacji rozdzielania lub zbierania; bez wskazania struktury "jeden–wiele"/"wiele–jeden" jest zbyt ogólna.
Odpowiedź "buforowy" odnosi się do funkcji buforowania, czyli czasowego zatrzymania zapasu (np. w strefie buforowej, na odkładniach, w miejscach oczekiwania). Bufor może występować w różnych układach, ale sam w sobie nie definiuje schematu rozdzielania.
Wskazówka egzaminacyjna: na rysunku najpierw znajdź kierunek przepływu (strzałki), potem policz liczbę punktów startowych i końcowych. Jeśli przepływ się "rozgałęzia" – to rozdzielanie. Jeśli się "zbiega" – to zbieranie.
