W badaniach technologicznych betonu konsystencja opisuje urabialność mieszanki, czyli to, jak łatwo daje się ona układać, zagęszczać i wykańczać. Do oceny konsystencji stosuje się różne metody, dobierane do rodzaju i "płynności" mieszanki.
Metoda stolika rozpływowego polega na uformowaniu próbki w odpowiedniej formie ustawionej na stoliku, a następnie na wykonaniu serii standardowych ruchów stolika (uderzeń/opuszczeń). Mieszanka rozpływa się po płycie, a wynikiem jest rozpływ (wymiar/średnia średnic). Dlatego, jeśli na rysunku widać stolik (płaską płytę na podstawie) przeznaczony do wywołania rozpływu, właściwą odpowiedzią jest "stolika rozpływowego".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "konsystencjometra" – to określenie bywa używane potocznie dla różnych przyrządów, ale nie jest jednoznaczną nazwą metody identyfikowanej typowym stolikiem rozpływowym. Pytanie dotyczy metody, a nie ogólnej "maszyny do konsystencji".
- "stopnia zagęszczenia" – stopień zagęszczenia jest innym sposobem opisu stanu mieszanki/układu porów i zwykle wiąże się z oceną po zagęszczeniu w określonych warunkach; nie jest to metoda rozpoznawana po stoliku do rozpływu.
- "opadu stożka" – metoda opadu stożka (stożek Abramsa) jest rozpoznawalna po charakterystycznym metalowym stożku ściętym i pomiarze obniżenia próbki po zdjęciu formy. Jeżeli na rysunku pokazano stolik do rozpływu, to nie jest to zestaw do opadu stożka.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się przez skojarzenie "rozpływ = stolik/płyta i pomiar średnicy rozlania", a "opad = stożek i pomiar obniżenia wysokości". To pomaga szybko rozróżnić metody po wyglądzie przyrządu.
