W zadaniach blacharskich z ilustracją kluczowe jest rozpoznanie charakteru krawędzi i otoczenia uszkodzenia. Uszkodzenie powstałe wskutek korozji materiału ma zwykle cechy degradacji metalu: ubytki postępujące w czasie, nieregularne krawędzie, ślady rdzy, wżery oraz osłabienie blachy. Często widać też problemy z powłoką ochronną (spęcherzenia, odspojenia, łuszczenie) w sąsiedztwie ogniska.
Odpowiedź "pęknięcia poszycia" jest nieprawidłowa, gdyż pęknięcie ma zazwyczaj postać bardziej liniowej szczeliny (ciągłej rysy), często bez typowych objawów ubytku materiału na powierzchni i bez rozległych śladów korozji wokół (chyba że korozja jest wtórna).
Odpowiedź "zmęczenia materiału" również nie pasuje do typowego obrazu korozji. Pęknięcia zmęczeniowe wynikają z cyklicznych obciążeń i rozwijają się w czasie jako rysy/pęknięcia, zwykle w miejscach koncentracji naprężeń (przetłoczenia, spoiny, otwory). Nie dają same z siebie obrazu "zjedzonej" blachy.
Odpowiedź "uszkodzenia mechanicznego" byłaby właściwa przy uderzeniu, zgnieceniu lub przetarciu: dominują wtedy odkształcenia plastyczne, wgniecenia, zarysowania, rozerwania po kontakcie z przeszkodą. W korozji główną przyczyną jest reakcja chemiczna/elektrochemiczna metalu z otoczeniem, a nie jednorazowy uraz.
Na egzaminie warto zapamiętać: korozja = ubytek i rdza, pęknięcie/zmęczenie = rysa/szczelina, uraz mechaniczny = odkształcenie i ślad kontaktu.
