W odprężaniu (wyżarzaniu odprężającym) kluczowe jest dotrzymanie reżimu, czyli przebiegu procesu w funkcji czasu i położenia wyrobu w odprężarce. W odprężarce taśmowej czas przebywania wyrobu w poszczególnych strefach wynika bezpośrednio z prędkości taśmy oraz z długości drogi, jaką wyrób pokonuje w urządzeniu.
Aby ustawić prędkość przesuwu zgodnie z podanym reżimem, stosuje się zależność ruchu jednostajnego:
v = s / t, gdzie:
v – prędkość taśmy [m/min],
s – całkowita droga (długość przejścia w lehrze) odczytana z wykresu/rysunku [m],
t – całkowity czas odprężania (tu: 117 min) [min].
Procedura rozwiązania jest następująca:
- odczytaj z rysunku reżimu długości odcinków odpowiadających kolejnym etapom (nagrzewanie/wyrównanie/wygrzewanie/chłodzenie kontrolowane – zależnie od tego, jak wykres został zbudowany),
- zsumuj odcinki, aby uzyskać s – całkowitą długość drogi w odprężarce,
- podziel s przez 117 min, zachowując jednostki,
- wynik zaokrąglij do postaci wymaganej w odpowiedziach (m/min).
Odpowiedź "0,21 m/min" jest poprawna, bo jest wynikiem bezpośredniego podstawienia wartości s odczytanej z wykresu do wzoru v = s/t.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ oznaczałyby inny czas przebywania wyrobu w odprężarce: zbyt mała prędkość (np. 0,10–0,12 m/min) wydłużałaby proces ponad założone 117 min, a zbyt duża prędkość (np. 0,35 m/min) skracałaby go, co grozi niedostatecznym odprężeniem i wzrostem naprężeń wewnętrznych. Typowym błędem jest też nieuwzględnienie całej drogi (pominięcie fragmentu strefy) albo niekonsekwencja jednostek.
