W zaworach kulowych typ "kołnierzowy" rozpoznaje się po sposobie przyłączenia do rurociągu: na końcach korpusu znajdują się kołnierze, czyli płaskie tarcze z otworami pod śruby. Montaż polega na skręceniu zaworu z przeciwkołnierzami rurociągu, zwykle z zastosowaniem uszczelki pomiędzy powierzchniami kołnierzy. To rozwiązanie jest typowe tam, gdzie liczy się łatwy demontaż armatury (np. do przeglądu lub wymiany) oraz przy większych średnicach.
Odpowiedź "kołnierzowy." jest poprawna, jeśli na rysunku widać charakterystyczne tarcze kołnierzowe z rozmieszczonymi dookoła otworami. Takie cechy są jednoznaczne dla połączeń kołnierzowych i odróżniają je od innych zakończeń.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne sposoby przyłączenia i dlatego nie pasują do zaworu z kołnierzami:
- "kielichowy" dotyczy elementów z gniazdem (kielichem), do którego wsuwany jest drugi element (często z uszczelką). W armaturze zaworowej byłby widoczny kielich/gniazdo, a nie płaski kołnierz z otworami.
- "śrubunkowy." oznacza połączenie rozłączne z nakrętką śrubunku (złącze pozwalające rozłączyć instalację bez obracania całego zaworu). Na rysunku powinny być widoczne nakrętki/elementy śrubunku, a nie kołnierze z otworami.
- "spawany." odnosi się do końcówek przeznaczonych do spawania (króćce do spawania doczołowego lub końcówki do wspawania). Wtedy zamiast kołnierzy występują gładkie króćce bez otworów.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj na rysunku otworów pod śruby (kołnierz), następnie elementów typowych dla rozłączności (nakrętka śrubunku), a na końcu króćców gładkich (spawanie). Taka kolejność ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa kształtów.
