W znakach umownych stosowanych na mapach geologicznych i górniczych bardzo często łączy się symbol chemiczny pierwiastka z oznaczeniem typu skały macierzystej. W przedstawionym znaku widnieje zapis "Cu-p".
Dlaczego "miedzi piaskowcowe" jest poprawne?
"Cu" to powszechnie stosowany symbol chemiczny miedzi (cuprum). Człon po myślniku doprecyzowuje odmianę litologiczną: litera "p" odnosi się do piaskowca. W praktyce kartografii geologicznej i dokumentacji złożowej takie zestawienie (Cu + litera litologii) pozwala rozróżnić typy rud miedzi związane z różnymi skałami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "molibdenu" – nie zgadza się z symbolem "Cu", który odnosi się do miedzi, a nie do innego metalu. Sam zapis w znaku jednoznacznie wskazuje pierwiastek.
- "miedzi w skałach ilastych" – choć dotyczy miedzi, nie pasuje do członu "p", który wiąże rudę z piaskowcem. Skały ilaste/łupkowe byłyby oznaczane innym doprecyzowaniem litologicznym niż "p".
- "niklu krzemianowe ziemiste" – dotyczy innego metalu (niklu) i innego typu rudy; nie ma zgodności ani z "Cu", ani z litologicznym doprecyzowaniem "p".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj symbol chemiczny (np. Cu), a dopiero potem litologiczny człon po myślniku (np. p). To minimalizuje pomyłki między typami rud miedzi (piaskowcowa/łupkowa/węglanowa) i ułatwia szybkie, poprawne czytanie legend map.