Pilling (w praktyce często nazywany mechaceniem) to zjawisko tworzenia się na powierzchni tkaniny lub dzianiny małych kulek/sfilcowanych skupisk włókien. Powstają one wskutek użytkowania: ocierania materiału o materiał, o ciało lub o elementy wyposażenia (np. pas samochodowy, torbę). Ocena pillingu jest ważna w odzieżownictwie, bo wpływa bezpośrednio na wygląd wyrobu i odczuwaną jakość, nawet jeśli wytrzymałość materiału nie spada gwałtownie.
W takich badaniach stosuje się wzorce/szablony oceny, czyli zestandaryzowane porównanie wizualne. Po wykonaniu próby (zwykle z wykorzystaniem kontrolowanego oddziaływania mechanicznego) powierzchnię próbki zestawia się z wzorcami przedstawiającymi różne stopnie pillingu. Dzięki temu wynik nie zależy wyłącznie od subiektywnej opinii osoby oceniającej, lecz ma charakter porównawczy i powtarzalny.
- Odpowiedź "pilling." jest właściwa, ponieważ szablon pokazuje stopnie zmechacenia i służy do oceny skłonności materiału do tworzenia kulek włókien.
- Odpowiedź "tarcie." jest myląca: tarcie bywa czynnikiem wywołującym pilling w trakcie testu lub użytkowania, ale szablon nie ocenia "tarcia" jako właściwości, tylko efekt na powierzchni materiału.
- Odpowiedź "ścieranie." dotyczy ubytku materiału/zużycia przez ścieranie (np. przetarcia), co jest inną właściwością niż pilling. Materiał może się mechacić bez widocznego przetarcia i odwrotnie.
- Odpowiedź "światło." odnosi się typowo do odporności barwy na działanie światła (fotostarzenia), a nie do zmian mechanicznych powierzchni w postaci kulek włókien.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się szablon z kilkoma stopniami wyglądu powierzchni (od gładkiej do mocno "zakulkowanej"), najczęściej chodzi o ocenę pillingu/mechacenia, a nie o ścieranie czy odporność barwy.
