W przekładni planetarnej (obiegowej) występują charakterystyczne elementy: koło słoneczne (centralne), koła satelitarne (planety), jarzmo (nośnik satelitów) oraz często koło pierścieniowe (wewnętrzne). Koło satelitarne to koło zębate, które:
- nie jest elementem centralnym (jak koło słoneczne),
- porusza się ruchem obiegowym wraz z jarzmem,
- zazębia się z kołem słonecznym i jednocześnie z kołem pierścieniowym (jeśli występuje),
- zwykle występuje w liczbie większej niż 1 (kilka satelitów), choć na rysunku mogą być pokazane tylko wybrane.
W zadaniu należy powiązać tę funkcję i położenie elementu na schemacie z numerem oznaczenia. Na przedstawionym rysunku satelita jest wskazany numerem 3, więc odpowiedź "3" jest prawidłowa.
Pozostałe numery są błędne, ponieważ odnoszą się do innych części przekładni (np. elementu centralnego, elementu z uzębieniem wewnętrznym lub jarzma/osi), a nie do koła obiegowego osadzonego na nośniku. Typową pułapką jest kierowanie się samą wielkością elementu lub jego "centralnością" na rysunku zamiast cechą rozpoznawczą: satelita to koło pracujące pomiędzy kołem słonecznym a pierścieniowym i osadzone na jarzmie.
W praktyce warsztatowej poprawne rozpoznanie satelitów jest ważne m.in. przy ocenie zużycia zębów i łożysk, doborze części oraz kontroli, czy satelity obracają się swobodnie na swoich osiach po montażu.
