Na rysunku technicznym rodzaj linii niesie informację o tym, co przedstawia dany zarys. Dla elementów, które są widoczne (czyli znajdują się po stronie obserwatora i nie są zasłonięte innymi częściami), stosuje się linię ciągłą grubą. Dzięki większej grubości kontur wyrobu jest czytelny, łatwy do odróżnienia od linii pomocniczych i nie budzi wątpliwości podczas produkcji.
Odpowiedź "kreskową cienką" nie pasuje do treści, ponieważ linia kreskowa cienka jest konwencjonalnie używana do przedstawiania krawędzi niewidocznych (ukrytych za innymi elementami). Gdyby użyć jej dla krawędzi widocznych, rysunek mógłby zostać błędnie zinterpretowany jako pokazujący elementy ukryte lub znajdujące się "z tyłu".
Odpowiedź "ciągłą falistą cienką" jest typową pułapką: taka linia ma zastosowania specjalne (np. do zaznaczania miejsc przerwania, granic fragmentu, wyrwań lub innych umownych oznaczeń), a nie do podstawowego konturu widocznego obiektu. Zastosowanie linii falistej zamiast konturu wprowadzałoby chaos w dokumentacji.
Odpowiedź "ciągłą zygzakową cienką" również nie oznacza standardowo widocznych krawędzi. Linia zygzakowa ma charakter umowny i bywa używana do zaznaczania przerwań/skrótów lub granic przedstawienia, zależnie od przyjętej konwencji w rysunku. Nie służy do pokazywania podstawowego, widocznego zarysu wyrobu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "widoczne", najpierw pomyśl o linii, która ma "najmocniej" pokazać kontur. W praktyce warsztatowej (także w tapicerstwie) czytelny kontur ułatwia komunikację między osobami wykonującymi stelaż, przygotowującymi pianki i montującymi pokrowiec.
