W wiertarce promieniowej stół roboczy jest elementem przeznaczonym do mocowania i podparcia detalu lub oprzyrządowania podczas wiercenia. To właśnie na stole ustawia się i unieruchamia przedmiot (np. w imadle, uchwytach, na podkładkach), aby zapewnić stabilność i powtarzalność operacji.
W typowym układzie konstrukcyjnym wiertarki promieniowej można wyróżnić elementy nośne (zapewniające sztywność i stabilność całej maszyny) oraz elementy robocze/ustawcze (umożliwiające pozycjonowanie i zamocowanie detalu). Stół roboczy należy do tych drugich: jego rola jest bezpośrednio związana z procesem obróbki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu numeru wskazującego element maszyny na rysunku?
- "Podstawę" zwykle rozumie się jako dolny, masywny element konstrukcyjny obrabiarki, zapewniający stabilność i przenoszenie obciążeń na podłoże. To część nośna, a nie typowa powierzchnia mocowania detalu.
- "Wspornik" jest elementem podporowym/łączącym (zależnie od konstrukcji), ale nie pełni funkcji głównej powierzchni roboczej do mocowania przedmiotu. Wspornikiem częściej nazywa się część podtrzymującą inny zespół lub umożliwiającą regulację położenia.
- "Przedmiot obrabiany" nie jest częścią wiertarki, tylko obiektem, który jest obrabiany. Na rysunku stanowiska może być widoczny, ale pytanie dotyczy elementu wiertarki oznaczonego numerem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku maszyny pojawia się element "płaski/stołowy", na którym w praktyce mocuje się detal, najczęściej będzie to stół roboczy. Elementy typu podstawa są masywniejsze i stanowią "fundament" maszyny, a nie miejsce zamocowania detalu.
