Oznaczenie ADC na schemacie blokowym urządzenia elektronicznego standardowo oznacza Analog-to-Digital Converter, czyli przetwornik analogowo‑cyfrowy (A/C). Taki blok jest "mostem" pomiędzy światem analogowym (ciągłe zmiany napięcia/prądu) a światem cyfrowym (liczby reprezentowane w postaci binarnej).
Funkcja ADC polega na przekształceniu sygnału analogowego (np. napięcia z czujnika temperatury, mikrofonu, fotodiody, wyjścia wzmacniacza pomiarowego) w wynik cyfrowy, który można:
- odczytać w mikrokontrolerze,
- zarejestrować w pamięci,
- przesłać interfejsem cyfrowym,
- poddać obróbce algorytmicznej (filtracja, detekcja progów, analiza).
W praktyce działanie ADC wiąże się z takimi pojęciami jak próbkowanie (pobieranie próbek w czasie) i kwantyzacja (przypisanie próbce jednej z dyskretnych wartości). Użytkownik urządzenia często widzi to jako "zamianę napięcia na liczbę".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Amplifier (wzmacniacz) – wzmacnia lub dopasowuje sygnał, ale nie zamienia go na postać cyfrową. W torze pomiarowym wzmacniacz może wystąpić przed ADC, jednak pełni inną rolę.
- Audio Decoder – dotyczy dekodowania strumieni audio (zwykle w domenie cyfrowej), a nie konwersji analog‑cyfra. To inny rodzaj funkcji i inny typ bloku.
- Antenna Director Controller – nie jest typowym, powszechnie stosowanym oznaczeniem bloku w standardowej elektronice pomiarowej/sterującej. Sterowanie kierunkiem anteny to zupełnie inna funkcja niż konwersja A/C.
Na egzaminie warto zapamiętać parę: ADC = A/C oraz DAC = C/A. Jeśli na schemacie blokowym pojawia się czujnik lub sygnał analogowy oraz mikrokontroler, obecność ADC jest jednym z najbardziej typowych elementów toru.
