Na schematach elektronicznych kondensatory oznacza się literą C (np. C1, C2), a obok podaje się ich najważniejszy parametr, czyli pojemność. Zapis "47uF" oznacza, że dany kondensator ma pojemność 47 mikrofaradów. W zapisie zgodnym z SI spotyka się też formę "47 µF", gdzie "µ" to przedrostek mikro- oznaczający 10-6.
Dlaczego to nie jest napięcie? Napięcie pracy (znamionowe) kondensatora zwykle podaje się osobno i w innych jednostkach, np. "16 V", "25 V", "50 V". Na samym schemacie często umieszcza się wyłącznie pojemność, a napięcie znajduje się w zestawieniu elementów (BOM) lub w opisie części.
Dlaczego to nie jest moc? "Moc kondensatora" nie jest standardowym parametrem opisywanym w taki sposób jak dla rezystora. W praktyce dla kondensatorów istotne są m.in. pojemność, napięcie znamionowe, tolerancja, ESR, typ dielektryka i dopuszczalny prąd tętnień.
Dlaczego to nie jest rezystancja? Rezystancję podaje się w omach (Ω) i dotyczy typowo rezystorów (R). Kondensator ma co prawda pewne parametry "rezystancyjne" (np. upływność, ESR), ale nie są one oznaczane na schemacie jako "uF/µF".
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz "F", "µF", "nF", "pF" — myśl "pojemność kondensatora".
- Wskazówka praktyczna: przy doborze zamiennika zachowaj tę samą pojemność, a napięcie znamionowe dobierz równe lub wyższe od wymaganego w układzie.
