KWALIFIKACJA CHM4 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 27.
Na schemacie przedstawiającym sposób pobierania hodowli do badań ze skosu agarowego, literą A oznaczono
Ilustracja przedstawia sekwencję kroków związanych z pobieraniem hodowli do badań ze skosu agarowego, co jest częścią
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jałowienie ezy w płomieniu to podstawowy etap techniki aseptycznej przed kontaktem z hodowlą (i po nim). Ma na celu zniszczenie drobnoustrojów na narzędziu, ograniczenie kontaminacji materiału oraz zapewnienie wiarygodności dalszego posiewu i wyników badań.

Pełne wyjaśnienie:

W pracy mikrobiologicznej przy pobieraniu materiału ze skosu agarowego kluczowa jest technika aseptyczna. Oznaczenie "A" odnosi się do czynności jałowienia ezy w płomieniu, czyli wyżarzania metalowej pętli w płomieniu palnika przed pobraniem hodowli (a następnie ponownie po zakończeniu pracy). Ten krok ogranicza przeniesienie obcych drobnoustrojów na podłoże oraz zmniejsza ryzyko skażenia próbki, rąk i stanowiska.

Dlaczego poprawne jest "jałowienie ezy w płomieniu"? Ponieważ eza jest narzędziem, które ma bezpośredni kontakt z hodowlą. Jeśli nie zostanie wyjałowiona, może wnieść do probówki lub na podłoże inne mikroorganizmy, co prowadzi do błędnych wniosków (np. fałszywej identyfikacji lub zaburzenia wzrostu). Jałowienie w płomieniu jest szybkie i skuteczne dla metalowych narzędzi.

  • Odpowiedź "zamykanie probówki" jest niepoprawna, bo zamknięcie to czynność organizacyjna, a nie etap zapewniający sterylność narzędzia; dodatkowo na schematach aseptyki zwykle wyróżnia się pracę w płomieniu jako osobny, krytyczny krok.
  • Odpowiedź "opalanie brzegu probówki" jest niepoprawna w tym oznaczeniu: opalanie dotyczy krawędzi szkła (wlotu probówki) i ma wspomagać aseptykę przy otwieraniu/zamykaniu, ale nie zastępuje jałowienia ezy. To inne działanie i inny obiekt.
  • Odpowiedź "pobieranie materiału" opisuje moment kontaktu ezy z hodowlą, a nie czynność przygotowawczą eliminującą drobnoustroje z narzędzia. W poprawnej sekwencji najpierw jałowi się ezę, dopiero potem pobiera inokulum.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać narzędzie trzymane w płomieniu (pętla/igła), najczęściej sprawdzana jest umiejętność rozpoznania sterylizacji/wyżarzania ezy, a nie czynności związanych wyłącznie z probówką.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Eza to metalowe narzędzie laboratoryjne (pętla lub igła) służące do pobierania i przenoszenia materiału mikrobiologicznego, np. z podłoża na podłoże. Ponieważ dotyka hodowli, musi być jałowiona, aby nie przenosić obcych drobnoustrojów.
Jałowienie w płomieniu niszczy drobnoustroje znajdujące się na ezie. Dzięki temu nie dochodzi do kontaminacji pobieranej hodowli ani podłoża, na które wykonuje się posiew. To jeden z podstawowych elementów techniki aseptycznej w laboratorium.
Najczęściej jałowi się ezę przed pobraniem materiału (aby narzędzie było sterylne) oraz po zakończeniu przenoszenia (aby unieszkodliwić resztki hodowli). Kolejność etapów ma znaczenie dla bezpieczeństwa i czystości posiewu.
Opalanie brzegu probówki (wlotu) polega na krótkim ogrzaniu krawędzi szkła w płomieniu. Ma wspomagać zachowanie aseptyki przy otwieraniu i zamykaniu probówki, ale nie zastępuje jałowienia ezy. To inne działanie niż wyżarzanie narzędzia.
Pominięcie jałowienia może spowodować wprowadzenie obcej mikroflory do hodowli lub na podłoże, co daje zafałszowany obraz wzrostu. Skutkiem są błędne wyniki (np. mylna identyfikacja) oraz większe ryzyko skażenia stanowiska pracy i narażenia personelu.
Tak, to częsty błąd. Dezynfekcja zwykle dotyczy powierzchni (np. blatu) i nie zawsze daje jałowość. Jałowienie ezy w płomieniu ma doprowadzić narzędzie do stanu sterylnego przed kontaktem z materiałem. W pytaniach egzaminacyjnych rozróżnienie jest kluczowe.
Na schematach jałowienie ezy pokazuje się jako trzymanie metalowej pętli/igły w płomieniu palnika. Zwykle jest to etap bezpośrednio przed pobraniem hodowli ze skosu lub przed wykonaniem posiewu. Warto zwracać uwagę, czy w płomieniu jest narzędzie, czy probówka.
Skos agarowy zawiera hodowlę, która ma być przeniesiona w sposób kontrolowany. Brak aseptyki prowadzi do domieszania innych drobnoustrojów, co zmienia cechy wzrostu i może zniszczyć czystość kultury. Aseptyka jest więc warunkiem wiarygodnych badań analitycznych.
Typowe błędy to: niedostateczne jałowienie ezy, dotykanie ezy do niejałowych powierzchni, zbyt długie trzymanie probówki otwartej oraz mylenie opalania brzegu probówki z jałowieniem narzędzia. Skutkiem jest kontaminacja i konieczność powtórzenia posiewu.
Najlepiej opanować kolejność czynności w technice aseptycznej i umieć je rozpoznawać na rysunkach. Pomaga praca z podpisanymi schematami (eza, palnik, probówka), ćwiczenia praktyczne w pracowni oraz powtarzanie pojęć: jałowienie, opalanie, kontaminacja, posiew.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 48% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Jałowienie ezy w płomieniu to podstawowy etap techniki aseptycznej przed kontaktem z hodowlą (i po nim)."

Źródła:

  • Centers for Disease Control and Prevention (CDC), National Institutes of Health (NIH): "Biosafety in Microbiological and Biomedical Laboratories (BMBL)", 6th Edition, sekcje dotyczące techniki aseptycznej i pracy z kulturami mikroorganizmów
  • American Society for Microbiology (ASM), zasoby edukacyjne: materiał o "Aseptic technique" (opis celu wyżarzania pętli/igły i zapobiegania kontaminacji)
  • Cappuccino J.G., Welsh C.T., "Microbiology: A Laboratory Manual", rozdziały o streak plate/transfer of cultures oraz aseptycznym przenoszeniu hodowli (flaming loop, flaming tube mouth)

Materiały:

  • Podręcznik z mikrobiologii ogólnej: rozdział o technice aseptycznej i posiewach
  • Instrukcje pracowni (SOP) dotyczące pracy przy palniku i przenoszenia hodowli
  • Materiały dydaktyczne o przygotowaniu posiewów ze skosu agarowego (schematy/filmy instruktażowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego