Zapłon bezrozdzielaczowy typu DIS (Distributorless Ignition System) to rozwiązanie, w którym nie stosuje się mechanicznego rozdzielacza zapłonu. Wysokie napięcie jest rozdzielane "elektrycznie" przez odpowiednie sterowanie cewkami, a typowo jedna cewka ma dwa wyjścia WN i zasila parę cylindrów. Taki układ pracuje często w konfiguracji iskry traconej: gdy jeden cylinder jest w suwie sprężania (iskra zapala mieszankę), drugi cylinder z pary jest w suwie wydechu (iskra jest "tracona").
Odpowiedź "bezrozdzielaczowy typu DIS" jest właściwa, ponieważ na schematach DIS cechą rozpoznawczą jest brak elementu rozdzielającego (rozdzielacza) oraz obecność cewek/zespołu cewek, które mają wyjścia prowadzone do świec w parach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "rozdzielaczowy Twin Spark" dotyczy układu z rozdzielaczem oraz zwykle koncepcji dwóch świec na cylinder. W DIS nie ma rozdzielacza, a schemat nie powinien wskazywać podwójnego zapłonu na cylinder jako cechy głównej.
- "rozdzielaczowy z cewkami dwubiegunowymi" zawiera sprzeczność praktyczną: cewki dwubiegunowe kojarzą się z obsługą par świec, typową dla systemów bezrozdzielaczowych, podczas gdy "rozdzielaczowy" zakłada mechaniczny podział WN przez rozdzielacz.
- "bezrozdzielaczowy z indywidualnymi cewkami zapłonowymi" opisuje układ COP (cewka na świecę). W COP zwykle każda świeca ma własną cewkę (po jednej na cylinder), a schemat pokazywałby większą liczbę cewek i brak parowania wyjść WN.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy na schemacie jest rozdzielacz. Jeśli nie ma, sprawdź, czy jedna cewka zasila dwie świece (wtedy DIS), czy każda świeca ma osobną cewkę (wtedy cewki indywidualne/COP).
