Fotometr jednowiązkowy to przyrząd, w którym pomiar odbywa się w jednym torze optycznym: wiązka promieniowania z źródła (często po przejściu przez układ selekcji długości fali, np. filtr/monochromator) przechodzi przez kuwetę z badaną próbką i dociera do detektora. Wynik jest wyznaczany na podstawie osłabienia wiązki po przejściu przez próbkę (zwykle w kategoriach transmitancji/absorbancji).
Odpowiedź "fotometr jednowiązkowy" jest właściwa, gdy schemat pokazuje pojedynczą ścieżkę od źródła do detektora, bez rozdzielania wiązki na tor odniesienia i tor próbki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "fotometr dwuwiązkowy" wymaga rozwiązania konstrukcyjnego umożliwiającego porównanie sygnału z próbki z sygnałem odniesienia (np. rozdzielacz wiązki, dwa tory, przełączanie między kuwetami). Jeśli na schemacie nie ma rozdzielenia/alternacji torów, ta odpowiedź jest błędna.
- "polarymetr półcieniowy" jest przeznaczony do pomiaru skręcalności optycznej. Kluczowe są elementy polaryzujące (polaryzator, analizator oraz układ półcienia), których typowy schemat odróżnia się funkcją i budową od klasycznego fotometru.
- "polarymetr kołowy" również dotyczy polarymetrii i wykorzystuje elementy zmieniające/analizujące stan polaryzacji (np. elementy do uzyskania polaryzacji kołowej). Sam fakt obecności źródła światła nie czyni urządzenia polarymetrem — decyduje tor polaryzacyjny i cel pomiaru.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu schematów najpierw szukaj cechy rozstrzygającej. Dla fotometru jest to liczba torów (jeden vs dwa), a dla polarymetru obecność elementów polaryzujących i pomiar skręcalności, nie pochłaniania.
