W konfiguracjach tranzystora bipolarnego (BJT) nazwa układu wynika z tego, która elektroda jest wspólna (czyli stanowi punkt odniesienia) jednocześnie dla obwodu wejściowego i wyjściowego.
Dla odpowiedzi "wspólnego emitera" typowe jest, że:
- sygnał wejściowy rozpatruje się między bazą a emiterem,
- sygnał wyjściowy rozpatruje się między kolektorem a emiterem,
- emiter jest elementem "wspólnym" dla obu torów (często blisko potencjału masy przez rezystor emiterowy).
Odpowiedzi "wspólnego źródła" i "wspólnego drenu" odnoszą się do tranzystorów polowych (MOSFET/JFET), gdzie elektrody nazywają się: bramka, źródło, dren. Jeśli na schemacie jest tranzystor BJT (emiter–baza–kolektor), to takie odpowiedzi są terminologicznie nieadekwatne.
Odpowiedź "wspólnej bazy" dotyczy rzeczywistej konfiguracji BJT, ale w tej konfiguracji to baza jest węzłem wspólnym, wejście podaje się między emiter i bazę, a wyjście odbiera z kolektora względem bazy. Na schemacie należałoby więc zobaczyć, że baza jest utrzymywana na stałym potencjale (dla sygnału) i pełni rolę odniesienia dla obu obwodów.
Na egzaminie warto stosować prostą metodę: najpierw rozpoznaj, czy to BJT czy MOSFET, potem wskaż węzeł wspólny dla wejścia i wyjścia – to on nadaje nazwę konfiguracji.