W zasilaczach sieciowych po transformatorze (lub innym źródle AC) zwykle występują trzy funkcjonalne bloki: prostownik, filtr oraz (czasem) stabilizacja.
Prostownik dwupołówkowy oznacza, że prąd płynie przez obciążenie w obu półokresach napięcia wejściowego. Na schemacie najczęściej rozpoznasz go jako:
- mostek prostowniczy (typowo 4 diody ułożone w "mostek"), albo
- układ 2 diod z transformatorem z odczepem środkowym (również daje prostowanie dwupołówkowe).
Prostownik jednopołówkowy ma zwykle tylko jedną diodę w torze prostowania i wykorzystuje tylko jeden półokres, przez co tętnienia są większe, a energia dostarczana do obciążenia mniejsza.
Stabilizacja napięcia to coś więcej niż sama filtracja. Kondensator za prostownikiem wygładza przebieg (zmniejsza tętnienia), ale napięcie nadal zmienia się wraz z obciążeniem i zmianami napięcia wejściowego. Stabilizację rozpoznaje się po obecności elementu, który utrzymuje wartość napięcia na wyjściu w określonych granicach, np. stabilizatora liniowego (układ scalony), układu z diodą Zenera i elementem regulacyjnym albo innego dedykowanego stabilizatora.
Dlatego odpowiedź "dwupołówkowym ze stabilizacją." pasuje do schematu wtedy, gdy w części prostowniczej widać rozwiązanie dwupołówkowe, a dalej występuje wyraźny blok stabilizujący (nie tylko kondensator). Odpowiedzi z "jednopołówkowym" byłyby prawidłowe tylko przy pojedynczej diodzie w prostowniku, a warianty "bez stabilizacji" dotyczyłyby układu bez elementu stabilizatora (sama filtracja nie jest stabilizacją).
