KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2016 (test 3)

PYTANIE NR 27.
Na ściankach działowych o grubości 12 cm w pomieszczeniu przedstawionym na fragmencie rzutu należy wykonać obustronną okładzinę z listew drewnianych (boki o szerokości 12 cm nie będą posiadały okładziny). Ile będzie wynosić powierzchnia tej okładziny przy wysokości pomieszczenia 3 m?
Ilustracja przedstawia fragment rzutu pomieszczenia z zaznaczonymi ściankami działowymi.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię okładziny oblicza się jako sumę długości wszystkich okładzinowanych odcinków ścianek z rzutu, pomnożoną przez wysokość pomieszczenia (3 m). Ponieważ okładzina ma być obustronna, wynik dla jednej strony mnoży się przez 2. Boków o szerokości 12 cm nie wlicza się do obmiaru.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne wykonanie obmiaru powierzchni okładziny na podstawie rzutu oraz warunków podanych w treści.

Najpierw z rzutu należy wybrać te fragmenty ścianek działowych, które mają być okładzinowane. Następnie postępuje się według schematu:

  • Krok 1: odczytaj z rzutu długości wszystkich odcinków ścianek, na których ma się pojawić okładzina (zwykle w metrach, zgodnie ze skalą lub wymiarowaniem).
  • Krok 2: zsumuj te długości. To daje łączną długość krawędzi ścian przeznaczonych do wykończenia po jednej stronie.
  • Krok 3: oblicz pole okładziny po jednej stronie: łączna długość × wysokość pomieszczenia. Wysokość jest dana: 3 m.
  • Krok 4: uwzględnij, że okładzina jest obustronna, czyli występuje po obu stronach ścianek. Oznacza to mnożenie pola z kroku 3 przez 2.
  • Krok 5: zastosuj wyłączenie z treści: boki o szerokości 12 cm nie będą posiadały okładziny. Takich fragmentów nie wolno doliczać do sumy długości (ani do pola), bo nie podlegają wykończeniu.

Poprawna odpowiedź musi więc uwzględniać jednocześnie dwa warunki: obmiar z rzutu oraz mnożnik "×2" wynikający z okładziny obustronnej, przy jednoczesnym pominięciu wskazanych boków 12 cm.

Dlaczego pozostałe wyniki bywają wybierane błędnie?

  • Wartości zbyt małe zwykle wynikają z policzenia tylko jednej strony okładziny (brak mnożenia przez 2) albo z pominięcia części odcinków ścianek na rzucie.
  • Inny typ błędu to wliczenie fragmentów wyłączonych (boki 12 cm), co zawyża lub "rozjeżdża" wynik, zależnie od sposobu zliczania.
  • Pomyłki jednostek (metry zamiast metrów kwadratowych) prowadzą do przypadkowego dopasowania się do jednej z odpowiedzi, bez kontroli sensu wyniku.

Na egzaminie warto po obliczeniu zrobić szybki test logiczny: wynik dla okładziny obustronnej powinien być dwukrotnością obmiaru jednej strony, a jednostką musi być m2.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zsumuj długości odcinków ścianek, które mają być okładzinowane, a potem pomnóż przez wysokość pomieszczenia. Jeśli okładzina jest po obu stronach, wynik dla jednej strony pomnóż jeszcze przez 2. Na końcu wyłącz te fragmenty, które w treści wskazano jako nieokładzinowane.
Mnożenie przez 2 wynika z zapisu "obustronna okładzina". Oznacza to, że każda ścianka ma być wykończona z dwóch stron, więc pole policzone dla jednej strony trzeba podwoić. Częsty błąd to pozostanie przy powierzchni jednostronnej.
To informacja o wyłączeniu z obmiaru: krótkie krawędzie (grubość ścianki) nie są wykańczane listwami, więc nie wlicza się ich ani do sumy długości, ani do pola. W praktyce okładzina dotyczy wyłącznie płaszczyzn ścianek, a nie ich wąskich boków.
Potrzebujesz łącznych długości ścianek działowych, na których ma być okładzina. Te długości odczytuje się z wymiarowania lub skali rzutu. Dodatkowo potrzebna jest wysokość pomieszczenia (tu: 3 m) oraz informacja, czy okładzina jest jednostronna czy obustronna.
Tak, gdy liczysz pole okładziny ściennej w m2, podstawowy wzór to długość odcinka ściany razy wysokość. Potem sumujesz pola dla wszystkich odcinków. Zmienia się tylko to, czy liczysz jedną stronę, czy dwie, oraz czy są fragmenty wyłączone z okładzinowania.
Najczęstsze pomyłki to: brak mnożenia przez 2 przy okładzinie obustronnej, wliczanie fragmentów wyłączonych w treści, pominięcie części odcinków na rzucie oraz błędy jednostek (m zamiast m2). Pomaga kontrola: czy wynik ma sens względem długości ścian i wysokości.
Zrób szybkie oszacowanie: jeśli łączna długość okładzinowanych ścian ma kilka metrów, to przy wysokości 3 m pole jednej strony będzie "kilka × 3", a obustronnie dwa razy więcej. Jeśli wynik jest podejrzanie mały lub duży, wróć do sumowania długości i warunku wyłączeń.
Tylko wtedy, gdy rzut ma podane wymiary liczbowe. Jeżeli nie ma ani skali, ani wymiarowania, obmiar nie jest możliwy w sposób jednoznaczny. Na egzaminie zwykle co najmniej jedna z tych informacji jest dostępna na rysunku, aby dało się odczytać długości odcinków.
Zależy to od oznaczeń na rysunku (grubości linii, opisów, wymiarów grubości przegrody). W tym zadaniu dodatkową wskazówką jest podana grubość 12 cm. W praktyce warto szukać na rzucie ścian o tej grubości i tylko je brać do obmiaru okładziny.
Ćwicz czytanie rzutów i szybkie sumowanie długości odcinków, a potem zamianę na m2 przez mnożenie przez wysokość. Rób zadania z wyłączeniami (np. bez otworów, bez boków, tylko jedna strona), bo to najczęściej decyduje o poprawnym wyniku.
info

Około 32% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Powierzchnię okładziny oblicza się jako sumę długości wszystkich okładzinowanych odcinków ścianek z rzutu, pomnożoną przez wysokość pomieszczenia (3 m)."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z obmiaru robót budowlanych (dział: okładziny i ściany)
  • Materiały dydaktyczne z czytania dokumentacji projektowej (rzuty i skale)
  • Zestawy zadań z przedmiarowania robót wykończeniowych dla poziomu branżowego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego