Głębia bitowa (bit depth) określa, ile poziomów jasności można zapisać dla pojedynczego kanału obrazu (np. R, G, B). Im więcej bitów na kanał, tym więcej możliwych wartości (poziomów) i tym więcej możliwych barw oraz płynniejszych przejść tonalnych (mniejsze ryzyko widocznych "schodków" w gradientach, czyli posterizacji).
W praktyce zwiększenie głębi bitowej zwiększa ilość informacji przypadającej na jeden piksel. To powoduje, że przy tej samej rozdzielczości i liczbie kanałów rośnie ilość danych do zapisania. Dlatego odpowiedź "zwiększa się rozmiar pliku oraz liczba wyświetlanych barw" jest zgodna z zasadą, że więcej bitów => więcej możliwych wartości koloru i zwykle większy rozmiar danych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo mieszają głębię bitową z innymi parametrami jakości:
- Stwierdzenia o wzroście lub spadku ostrości są nietrafne: ostrość zależy głównie od optyki, ustawień ostrości, rozdzielczości, demosaikowania, wyostrzania i szumu, a nie bezpośrednio od liczby bitów na kanał.
- Twierdzenia, że wraz ze wzrostem głębi bitowej maleje liczba barw, są sprzeczne z definicją: większa bitowość zwiększa liczbę dostępnych poziomów.
- Twierdzenie o jednoczesnym spadku rozmiaru pliku i liczby barw jest podwójnie błędne: mniej bitów to mniej danych i mniej poziomów, ale pytanie dotyczy zwiększenia bitowości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "ostrość", sprawdź, czy pytanie nie dotyczy przypadkiem rozdzielczości lub wyostrzania. Dla głębi bitowej kluczowe są słowa: poziomy tonalne, liczba barw, posterizacja oraz ilość danych.