W rozdzielnicach i szafach sterowniczych elementy modułowe montuje się na szynie DIN przede wszystkim po to, aby instalacja była szybka, powtarzalna i łatwa w serwisowaniu. Z tego powodu większość uchwytów bezpieczników, rozłączników, wyłączników nadprądowych czy ograniczników przepięć ma od strony tylnej mechanizm zatrzaskowy (sprężynowy klips), który "obejmuje" krawędź szyny DIN.
Dlaczego poprawne są "zatrzaski"?
To właśnie zatrzask (klips) jest cechą charakterystyczną montażu na szynie DIN: urządzenie nasuwa się na szynę i dociska, aż mechanizm się zatrzaśnie. Dzięki temu nie trzeba wykonywać otworów w płycie montażowej ani stosować dodatkowych elementów łączących.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Nity – są typowe dla trwałych połączeń blach lub elementów konstrukcyjnych. Montaż na szynie DIN ma być serwisowalny i bezinwazyjny; nitowanie utrudnia demontaż i nie jest standardową metodą mocowania aparatury modułowej.
- Śruby – bywają używane do mocowania szyny DIN do płyty montażowej lub do mocowania elementów bezpośrednio do płyty, ale sam uchwyt/aparat "na DIN" z definicji zwykle nie wymaga przykręcania, tylko zatrzaśnięcia.
- Kołki montażowe – stosuje się je głównie w podłożach budowlanych (beton, cegła) lub przy mocowaniach w materiałach, w których pracuje wkręt. Nie jest to metoda właściwa dla montażu aparatury na metalowej szynie DIN w rozdzielnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "szyna DIN", w zdecydowanej większości pytań prawidłową ideą montażu jest zatrzask/klips sprężynowy albo "nasunięcie i zatrzaśnięcie". Śruby częściej dotyczą mocowania szyny lub płyty montażowej, a nie samego aparatu na DIN.
