Zadanie sprawdza umiejętność oceny zgodności wyników pomiaru hałasu z wartością dopuszczalną. Kluczowe są dwa kroki: (1) wybór właściwego limitu oraz (2) poprawne porównanie z wynikami w punktach pomiarowych.
Krok 1: dobór wartości dopuszczalnej. W Tabeli 2 podano dopuszczalne poziomy hałasu zależne od rodzaju terenu (tu: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna) oraz od pory, dla której odnosi się ocena (w treści: pora popołudniowa). Należy więc odczytać limit odpowiadający dokładnie tej kategorii i temu przedziałowi czasu, bez przenoszenia wartości z innych terenów (np. usługowych) ani z innej pory odniesienia.
Krok 2: porównanie z pomiarami. Następnie zestawia się limit z wynikami z Tabeli 1 dla punktów 1–4. Przekroczenie oznacza sytuację, w której wynik pomiaru jest większy od wartości dopuszczalnej (nie "równy" i nie "niższy"). W praktyce warto dla każdego punktu wykonać prostą kontrolę: wynik − limit i sprawdzić znak różnicy.
W danych z zadania tylko w jednym punkcie wynik jest powyżej dopuszczalnego progu, dlatego pytanie ma jedną poprawną odpowiedź. Poprawna jest odpowiedź: "W punkcie 2."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "W punkcie 1." – wynik w tym punkcie nie przekracza limitu dla wskazanych warunków (jest co najwyżej na poziomie dopuszczalnym lub poniżej).
- "W punkcie 3." – analogicznie, po porównaniu z właściwym limitem nie stwierdza się przekroczenia.
- "W punkcie 4." – wynik nie jest wyższy od progu dopuszczalnego, więc nie spełnia definicji przekroczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najczęstsza pułapka to odczytanie niewłaściwego limitu (zła kolumna/wiersz w tabeli) albo ocenianie "na oko" (wybór najwyższego wyniku), zamiast sprawdzenia, czy faktycznie przekracza on próg.
