Na użytkach zielonych położonych na glebach torfowych (organicznych) po okresie zimowym często dochodzi do "spulchnienia" i rozwarstwienia warstwy wierzchniej: torf potrafi zimą puchnąć, a wiosną osiadać. W efekcie między darnią a podłożem może powstać szczelina powietrzna, przez co rośliny mają gorszy kontakt z glebą i słabiej pobierają wodę oraz składniki pokarmowe.
Dlatego zalecanym, rutynowym zabiegiem jest wałowanie wałem gładkim wykonywane wiosną. Jego sens jest praktyczny:
- dociska darń do podłoża i ogranicza rozwarstwienie po zimie,
- usuwa nadmiar powietrza z wierzchniej warstwy,
- zwiększa podsiąkanie kapilarne wody, co poprawia uwilgotnienie strefy korzeni,
- wspiera regenerację systemu korzeniowego oraz krzewienie traw.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo nie są typowym zaleceniem specyficznym dla torfów:
- Bronowanie wczesną wiosną może uszkadzać darń i nie rozwiązuje kluczowego problemu, jakim jest utrata kontaktu darni z podłożem.
- Bronowanie po każdym pokosie to zabieg nadmierny i niezalecany jako rutyna; bronowanie stosuje się raczej w szczególnych sytuacjach (np. przy silnym filcu, mchach lub namule), a nie po każdym zbiorze.
- Płytkie kultywatorowanie przed mrozami nie jest standardową pielęgnacją łąk na torfach i może niszczyć strukturę gleby organicznej oraz darń.
W praktyce warto pamiętać też o warunkach wykonania wałowania: wykonuje się je po obeschnięciu wierzchniej warstwy, aby nie powodować nadmiernego ugniatania i "zabagnienia" powierzchni. Na torfach kluczowe jest jednak samo rozpoznanie, że to wałowanie jest podstawowym zabiegiem wiosennym.
